The Force of Evil (1977): terrifying Cape Fear spin-off movie

force

The Force of Evil: Cape Fear spin-off movie?
Television producer Quinn Martin made The Streets of San Francisco series back in the 70s, but he also produced a lot of movies for TV. The psychological 1977 thriller The Force of Evil is pretty convincing and a movie remarkably similar to both Cape Fear movies from 1962 and 1991. In Cape Fear, Robert Mitchum in 1962 and Robert de Niro in 1991 portray a man who feels he was wrongfully accused and therefore his enemies have to pay. In The Force of Evil, the Max Cady character is now Teddy Jakes (William Watson).  A rough looking man who will do anything to destroy the lives of those who hurt him. Besides Watson, Beau and Jeff Bridges’ father Lloyd plays dr. Carrington, a well-known doctor who was responsible for the imprisonment of Jakes seven years earlier. John Anderson (Psycho, 1960) is Carrington’s brother and police officer.

Terrifying psychological thriller
Watson is a real pain in the ass for Bridges. Not only does he terrorize the doctor, but also his wife and fourteen-year-old daughter claiming ‘you have some spicy females in your home, doctor!’ at a certain point. Bridges cannot get rid of Watson, no matter what he tries. In his desperation, Bridges steeps into more and more criminal behavior. Therefore, the questions at hand in The Force of Evil is: is it legitimate for someone to break the law when he is done wrong? And who is the real victim? Jakes or dr. Carrington? Watch this typical late seventies movie. The acting is not always up to par, but it sure is a terifying flick.

The Force of Evil: spin-off van Cape Fear?
Televisieproducer Quinn Martin maakte The Streets of San Francisco in de jaren 70, maar hij produceerde ook veel TV-films. De psychologische thriller The Force of Evil uit 1977 is behoorlijk overtuigend en lijkt veel op de Cape Fear-films uit 1962 en 1991. In Cape Fear spelen Robert Mitchum in 1962 en Robert de Niro in 1991 een man die zich vals beschuldigd voelt, waardoor zijn vijanden moeten boeten. In The Force of Evil gaat het niet om Max Cady, maar om Teddy Jakes (William Watson). Een ruwe vent, die alles in het werk stelt om de levens te ruïneren van degenen die hem pijn hebben gedaan. Naast Watson speelt de vader van Beau en Jeff Bridges, Lloyd, dokter Carrington. Een succesvolle arts die zeven jaar eerder verantwoordelijk was voor het oppakken van Jakes. John Anderson (Psycho, 1960) is de broer van Carrington en tevens politieman.

Spannende psychologische thriller
Watson blijkt een plaag voor Bridges. Hij terroriseert de arts, maar ook diens vrouw en dochter van veertien. Blijkt als Watson op gegeven moment tegen de arts zegt dat hij ‘een aantal hete wijven in huis heeft.’ Bridges komt niet los van Watson wat hij ook probeert. Wanhopig vervalt de arts in crimineel gedrag, wat de vraag oproept of iemand de wet mag overtreden als hij meent in gevaar te zijn. Wie is het echte slachtoffer? Jakes of dokter Carrington? Kijken deze film die typisch is voor de late jaren 70. Het acteerwerk is niet altijd geweldig, maar een spannende film is het zeker!

Advertisements

Mandingo (1975): a movie about slavery

Slavery
Let’s get one thing straight right away: every black man, woman and child on this earth should be compensated for two hundred years of slavery.

Now consider that society looks upon you as incomplete. In other words: you are not a complete human being. Crazy you say? Before 1868, the United States constitution considered black folk three-fifths of a man.

Slaves and slavemasters
In 1975, producer Dino de Laurentiis and director Richard Fleischer made a movie about slavery based on the above mentioned concept. Sure, Mandingo is about slavery, but it is much more. For one, we see the black man as the story’s hero. Despite shackles and chains, slave ships, and the worst of living conditions, his mind remains strong and free. Second, we see the classic notion that white women secretly crave for the black man’s sexual pleasures. In Mandingo, the slavemaster’s wife Susan George involves herself blatantly with Ken Norton. To make matters worse though, slavemaster Perry King gets romantically involved with a female slave.

No feel good movie
Not that Mandingo is some feel good movie about slavery. It’s not. Director Fleischer portrays black men as savages, fighting each other for money and black women as servants. Terrible! It creates a feeling of shame about a part of history that is too often ignored in the western world. Imagine that for two hundred years ships sailed carrying men, women and children from Africa to the United States, South America and Europe. African families have been destroyed. That is why Mandingo proves once again that every black man, woman and child on this earth needs to be compensated, financially, emotionally and spiritually.

Slavernij
Laten wij één ding heel duidelijk vooropstellen: elke zwarte man, vrouw en kind in de wereld dient gecompenseerd te worden voor tweehonderd jaar slavernij. 

Stel jezelf eens voor dat de samenleving jou niet als volwaardig ziet. Met andere woorden: je bent geen compleet mens. Te gek voor woorden? Voor 1868 omschreef de grondwet van de Verenigde Staten van Amerika zwarte inwoners als drie-vijfde van een mens.  

Slaven en plantagehouders
In 1975 maken producer Dino de Laurentiis en regisseur Richard Fleischer een film over de slavernij, gebaseerd op bovengenoemd feit. Natuurlijk gaat
Mandingo over slavernij, maar het is veel meer. Ten eerste is de zwarte man in Mandingo de held van het verhaal. Ondanks vastgetekend te zijn met kettingen, slavenschepen en de slechtst denkbare leefomstandigheden, blijft zijn geest sterk en vrij. Ten tweede zien we de klassieke opvatting dat blanke vrouwen heimelijk een voorkeur hebben voor interraciale relaties voor de seksuele geneugten. In Mandingo gaat Susan George, de vrouw van de plantagehouder, overduidelijk voor Ken Norton. Om de zaak erger te maken, duikt plantagehouder Perry King het bed in met een slavin.   

Geen feel good film
Mandingo is geenszins een feel good slavernijfilm. Duidelijk niet. Regisseur Fleischer vergelijkt zwarten met wilden, die met elkaar vechten voor geld, terwijl zwarte vrouwen schoonmaken of eten opdienen. Vreselijk! Het geeft een gevoel van schaamte over een zwarte bladzijde in de geschiedenis die maar al te vaak genegeerd wordt. Stel je eens voor dat gedurende tweehonderd jaar schepen de wereld over voeren met mannen, vrouwen en kinderen uit Afrika op weg naar Amerika, Zuid-Amerika en Europa. Afrikaanse families werden uit elkaar gerukt. Mandingo laat nog maar eens zien dat elke zwarte man, vrouw en kind op deze aarde recht heeft op financiële, emotionele en spirituele compensatie.

Music Tragedies: Jim Morrison

Jim Morrison dies
On July 3 1971, Jim Morrison dies in Paris, France. The fact that he reaches the age of 27 is a miracle in itself, considering the amount of alcohol and drugs he takes. In 1966, young Jim studies film at UCLA and bumps into keyboardist Ray Manzarek, guitarist Robby Krieger and drummer John Densmore. The Doors are born. Early success changes into dismay. Morrison often performs drunk and turning his back to the audience. The self-proclaimed ‘Lizard King’ lives his dream. On TV, Morrison disregards host Ed Sullivan and blatantly sings ‘higher’ in the track ‘Light My Fire’. Later on he apparently shows his genitals while performing ‘Touch Me’ in Florida. And the list goes on and on.

Buried at Père Lachaise in Paris
In March 1971, Morrison decides to leave The Doors and concentrate on a career in poetry. He and Pamela Courson move to Paris, France, away from the limelight of music and paparazzi. On July 2 1971, Morrison complains to Courson about feeling ill and she draws him a hot bath. The next morning, she finds him dead in the bath tub. Most likely, years of drug and alcohol abuse have taken their toll on a man who was only 27, but ‘felt bloated and 47’. On July 7 1971, Morrison is burried at Père Lachaise in Paris where to this day, thousands of fans come to pay hommage to one of the best performers in rock history. More on Jim Morrison? Check the 1991 biopic The Doors by Oliver Stone.

Jim Morrison overlijdt
Op 3 juli 1971 sterft Jim Morrison in Parijs, Frankrijk. Dat hij de leeftijd van 27 haalt is op zich al een wonder gezien de hoeveelheden alcohol en drugs die hij inneemt. In 1966 studeert de jonge Jim film aan UCLA en ontmoet keyboardspeler Ray Manzarek, gitarist Robby Krieger en drummer John Densmore. The Doors zijn geboren. Vroeg succes verandert in ellende. Dikwijls treedt Morrison in beschonken toestand en met zijn rug naar het publiek op. De zelfbenoemde ‘Lizard King’ leeft zijn droom. Op televisie negeert hij presentator Ed Sullivan door overduidelijk ‘higher’ te zingen tijdens ‘Light My Fire’. Later laat Morrison schijnbaar zijn genitaliën zien tijdens een uitvoering van ‘Touch Me’ in Florida. De lijst met incidenten is oneindig.

Begraven op Père Lachaise in Parijs
In maart 1971 besluit Morrison om The Doors te verlaten om zich te richten op een carrière in poëzie. Hij en Pamela Courson vestigen zich in Parijs, ver weg van de spotlights en paparazzi. Op 2 juli 1971 vertelt Morrison aan Courson dat hij zich niet goed voelt en zij maakt een warm bad voor hem. De volgende morgen vindt zij hem dood in de badkuip. Hoogstwaarschijnlijk trekken jaren van alcohol- en drugsgebruik een wissel op een man van slechts 27, die zich ‘opgeblazen en 47 voelt’. 7 Juli 1971 wordt Morrison begraven op Père Lachaise in Parijs waar tot de dag van vandaag duizenden fans hun laatste eer bewijzen aan een van de beste zangers uit de rockgeschiedenis. Meer Jim Morrison? Check de biopic
The Doors van Oliver Stone uit 1991.    

Movie Barracuda (1978): Jaws Spoof?

Jaws 
Watch this infamous Jaws spoof on YouTube. Full movie. Is it about sharks? No. It is about killer fish? Yes! Not like in Piranha or hilarious sequel Piranha Part Two: The Spawning. Barracuda is better. Not close to the mighty Jaws however. Jaws 2? More like it. Barracuda story? Government experiment leads to attacking barracudas. Young scientist finds out and discovers a huge secret: former war medic drugs a  whole town! Meanwhile barracudas go crazy and kill everyone in sight.

Killer animals
Barracuda is about killer animals. 70s have numerous movies about animals going berserk and turning against humans. Examples? Killer Bees (1974) starring Kate Jackson. The Swarm (1978) starring Michael Caine. Empire of the Ants (1977) starring Joan Collins. You will read about those on my blog in the near future. Barracuda does not have the quality, suspense, and first class acting of Jaws. It does have a story though it turns questionable towards the end. It has got its scary moments. For example when young girl’s dog finds something horrifying on the beach. Creepy! Do not be too harsh about the actors or silly dialog. Drink a few beers, have some chips, free your mind and enjoy this 70s killer fish flick!

Jaws
Kijk deze beruchte variant op Jaws op YouTube. Hele film staat er op. Gaat het over haaien? Nee. Gaat het over dodelijke vissen? Ja! Niet als in Piranha (1978) of hilarische vervolg Piranha Part Two: The Spawning (1981). Barracuda is meer. Niet van het niveau van Jaws natuurlijk. Jaws 2 (1978)? Lijkt er meer op. Verhaal van Barracuda? Geheim overheidsexperiment leidt tot agressieve barracuda’s. Jonge wetenschapper komt erachter en ontdekt groot geheim: voormalige oorlogsdokter drogeert compleet stadje! Intussen gaan barracuda’s uit hun plaat en doden iedereen.  

Dodelijke dieren
Barracuda draait om dodelijke dieren. Jaren 70 brengen talloze films voort over dieren die doordraaien en zich tegen mensen keren. Voorbeelden? Killer Bees (1974) met Kate Jackson. The Swarm (1978) met Michael Caine. Empire of the Ants (1977) met Joan Collins. In de nabije toekomst kom je uiteraard deze rolprenten tegen op mijn blog. Barracuda heeft niet de kwaliteit, spanning en eersteklas acteurs van Jaws. Het heeft wel een aardig verhaal hoewel het tegen het einde mager wordt. Spanning voldoende. Bijvoorbeeld als hond van meisje vreselijke ontdekking doet op het strand. Griezelig! Doe niet te moeilijk over acteurs of rare plotwendingen. Drink een paar biertjes, eet een zak chips leeg en geniet van deze dodelijke vissen uit de seventies!